به نام آفرینندهی زیباییهای جاویدان
در سوگ خورشیدِ نگارگری
درگذشت «استاد محمود فرشچیان» آن «حکیمِ رنگ و نور» و «اسطورهی زیباییشناسی ایرانی-اسلامی» دلهای بسیاری را در هنرِ ایران شکست. قلممویش، «ترجمانِ عرفان شرقی» بود و هر نقشش، «قرآنی بصری» از مهرِ این سرزمین. آثارِ جاودانش – از «عصر عاشورا»یِ خونین تا «ضامن آهو»یِ رحمانی – تجلّیِ وحیِ رنگ بودند. او کیمیاگری بود که سنتِ اصفهان را با نوآوریِ معنوی درآمیخت و چشمانِ جهان را به تماشایِ «اسرارِ ازل» برد. امروز، آسمانِ هنر بیستارهتر شد، اما پرتوِ نقشهایش تا ابد بر تارکِ فرهنگِ ایران خواهد درخشید.
«هنرش عبادتی ماندگار بود؛ عبادتِ دستهای عاشق.»
این ضایعهی ناگزیر را به جامعهی هنرمندان، دوستدارانِ زیباییِ قدسی، و بازماندگانِ ملکوتیاش تسلیت میگوییم.
روانش سپید بومِ ابدیت باد.
«قلم رفت، اما چه زیبا ماند!»
یادش جاویدان
إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ
ابوالفضل داودی رکن ابادی
عضو پیوسته فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران